Gedicht Sofie Edelbroek

Lege vaas

Soms, soms verlang ik meer naar het geliefd zijn dan naar de wereld veranderen.

Verlang ik naar een mooie tuin in mijn hart waar de kleuren verzachten en de regen mag zijn.

Waar mijn vader de grond heeft gelegd en mijn moeder de bloemen heeft gekozen, en mijn zus er lieve dingen tegen heeft gezegd.

waar ik stiekem veel te jong al grenzen heb verlegd. En daar stiekem niks over heb gezegd

Maar mijn tuin is de plek waar ik terug kan komen, weg mag dromen en het water ook weg kan stromen.

Waar ik zelf mijn tuin mag snoeien,

Waar ik de tuinen van anderen mag zien opbloeien.

Maar nu ik opgegroeid ben en meer verhalen ken.

realiseer ik dat er bij ons allebei wel een vreemde in de tuin sluipt.

en het onkruid stiekem maar snel omhoogkruipt.

Op je favoriete boom of schutting wat groei tegen gaat en zorgt voor opschudding.

De aarde onbereikbaar voelt onder mijn voeten, waar de insecten steeds minder in willen wroeten.

Het is geen verhaal uit een van vele

het is een verhaal dat wij alle in verschillende vormen delen.

Waar wij alle stiekem een manier hebben om onkruid te vermijden,

strijden we nog te weinig samen.

ik voel soms dat anderen leven alsof er niks aan de hand is, maar mijn hand is in stilte als een vuist gevouwen

Vaker stil dan besproken, want waar wordt nog echt geluisterd?

Fluistert mijn kleine tuin: waar wacht je op?

Ik wil niet stil zijn, maar durf maar eens luid te zijn,

want waar ze van mij verwachten dat ik alleen mijn bloemen laat zien, maar mijn distel het overneemt,

vreemd, want ik vind distol wel mooi!

Het is een soort kracht Het heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben,

maar mag ik zijn wie ik diep van binnen ken?

want het leek even goed te gaan, toch?

Want me to is geen ding meer, toch?

Want door The Voice is er veel veranderd, toch?

Maar Johans excuses vertikken het, de tijd tikt door.

Tijd bestaat alleen als je ernaar kijkt en dat is het enige wat wij nog kunnen doen.

Want toch zijn er stemmen die niet meer kunnen spreken?

En toch allemaal verhalen die verdacht veel op elkaar leken?

Maar de wond is toch de plek waar het licht je raakt, maar wie staakt er voor de wond niet kan helen?

Wie staakt er voor de wond die haar verhaal niet kan delen?

Wie staakt er voor de vrouwen die zijn met velen?

Strelen de woorden niks meer, en lopen de tranen bij ons alle waar rivieren mee gevuld.

Er is geen geduld. Hij plukte haar tuin leeg, en zweeg over haar pracht en gaf haar korte kracht in een tijdelijke vaas waar haar magische tuin langzaam een waas leek te worden.

Knipte haar knoppen op de top van haar zijn, staakte haar bloeien en maakte haar woonkamer klein.

Met een kleingevulde vaas

was alleen hij haar zijn.

Strelen de woorden niks meer, een leeggeplukte tuin, bezig met trage terugkeer.

Een lege tuin en een lege vaas,

geen nieuwe zaadjes gelegd, maar grenzen verlegd.

Geen water gegeven, zij is in zijn tuin gaan leven.

Waar zijn tuin vol staat met de reuzenberenklauw, waar de douw van zijn leven op balanceert, maar hij er niks van heeft geleerd.

Hij keek op haar neer en groeide tegen haar op,

en het verhaal gebeurt gewoon nog een keer.

En nog een keer, en nog een keer.

de liefde van neemt de liefde weer af, en wij herkennen deze rode vlag. Wij zien die lege tuin nu toch?

Wij hebben haast,

verbaast het je?

Ik leef toch nu,

jij leeft toch nu

haar dochter is toch nu

Wij zijn toch nu?

sommige niet meer, dus we moeten onze ogen open doen.

Rennen we achter de feiten aan? We moeten samen de strijd aangaan.

Kort geleden niet in een verzonnen verhaal geschreven, leven vrouwen in een ander bestaan waar ze zonder toestemming niet bij de man weg mochten gaan,

stemmen/sporten/eigen bankrekening abortus en/of alleen staan.

en nu zullen wij schreeuwen tot er meer balans is, waar wij alle veilig zijn en er net iets meer glans is.

Waar wij alle parels in parelmoer, Waar ook wij heilig, geliefd en gezien.

Waar ik niet stoer ben, maar gewoon een avondwandeling maak,

Is dat te veel gevraagd?

Dus soms, soms hè, verlang ik meer naar het geliefd zijn dan naar de wereld veranderen.

Maar nu verlang ik met een luide vuist naar verandering waar niet alleen wij, maar ook de ander in spreekt.

Leek het soms even goed te gaan, maar ook de Dollaminas staan weer klaar.

Dus kom zij aan zij, want wij hebben allang samen de broek aan,

laten wij dat dan ook uitstralen, samen verdwalen en verhalen vertellen, samen de sterren en de mooie momenten tellen.

Maar tot die tijd in deze prachtige wereld op zoek naar verandering willen ook wij in het donker weer stralen

Symbolische betekenissen

Symboliek : De tuin symboliseert groei, zorg en de harmonie van de natuur. Het is ook een plek van verantwoordelijkheid waar iets kan bloeien of verwelken, afhankelijk van hoe het wordt verzorgd.

Regen

Symboliek : Regen staat voor vernieuwing, leven en transformatie. Het kan tevens verdriet en melancholie oproepen, maar ook hoop en verfrissing brengen.

Grond

Symboliek : De grond is het fundament van leven en symboliseert stabiliteit, veiligheid en de verbinding met de aarde. Ook kan het de vergankelijkheid en de cyclus van leven en dood vertegenwoordigen.

Insecten

Symboliek : Insecten kunnen zowel geduld en volharding als onbehagen symboliseren.

symbolische betekenis die draait om transformatie, transformatie, en verbinding met de natuur. Ze staan symbool voor zowel hard werken en samenwerking (bijen, mieren) als voor verandering (vlinders, libellen) en soms negatieve krachten of kwetsbaarheid (vliegen, wormen). Ze worden gezien als boodschappers van persoonlijke groei en bezinning

Symboliek : het staat enerzijds symbool voor ongewenste gedachten of negatieve invloeden (schaduwkanten), en anderzijds voor veerkracht, doorzettingsvermogen en de noodzaak om je eigen pad te volgen. Het kan ook suggereren dat schoonheid en waarde soms op ongeplande plekken groeien.

Distol

Symboliek : Distol kan gezien worden als een weerspiegeling van ambivalentie. Kracht, weerbaarheid en bescherming. Enerzijds kan het symbool staan voor destructie of iets ongewensts, terwijl het anderzijds ook nieuwe mogelijkheden en wild enthousiasme vertegenwoordigt. Het is de spanningsboog tussen chaos en orde.

Bloemen

Symboliek : Bloemen symboliseren schoonheid, liefde en vergankelijkheid. Maar Ze zijn ook een teken van vreugde en kunnen herinneringen oproepen aan zowel vreugdevolle als verdrietige momenten. Bloemen staan ook voor het vergaan, bloemen zijn niet voor altijd.

Rivieren

Symboliek : Rivieren staan voor de stroom van het leven, verandering en soms de oncontroleerbare kracht van de natuur. Ze symboliseren ook de reis en de route die we afleggen, met zowel obstakels als open water.

Zaadjes

Symboliek : Zaadjes vertegenwoordigen potentieel, groei en nieuwe beginnen. Ze zijn ook een symbool van hoop en toekomst, maar kunnen ook weerbarstig zijn op hun weg naar ontwikkeling.

Reuzen berenklauw

Symboliek : Deze plant kan gezien worden als iets wat prachtig maar potentieel schadelijk is. Het kan de schoonheid en het gevaar van de natuur symboliseren en de gevolgen van ongeduld of onbedoelde groei.

Douw

Symboliek : Douw staat voor vernieuwing en de belofte van een nieuwe dag. Het kan ook een gevoel van kwetsbaarheid en frisheid met zich meebrengen, een tijdelijk moment van stilte voordat de drukte van de dag begint.

Parels Symboliek : Parels zijn vaak een symbool van wijsheid, schoonheid en welvaart. Ze worden ook geassocieerd met transformatie, omdat ze ontstaan uit een vreemde irriterende stof in schelpen